Συνέντευξη | Σοφία Μανουσάκη

0

 

Σοφία Μανουσάκη

Με τη Σοφία έτυχε να γνωριστούμε ένα απόγευμα που είχα κανονίσει συνέντευξη με τον Στέφανο Κορκολή. Είχα ακούσει για τη Σοφία, μιας και συνεργαζόταν καιρό μαζί του, αλλά δεν είχε τύχει ποτέ να συστηθούμε… Εκείνη τη μέρα και αφού τελειώσαμε τη συνέντευξη με το Στέφανο, καθίσαμε και τα “είπαμε” και με τη Σοφία. Τη συμπάθησα πολύ και φυσικά αφού έψαξα κάποια από αυτά που είχε κάνει μέχρι τότε, είπαμε ότι πρέπει να κάνουμε μαζί οπωσδήποτε και μία συνέντευξη! Αφού δεν το συντονίσαμε, μιας και τα προγράμματα όλων μας είναι λίγο περίεργα, βρεθήκαμε μετά από καιρό – χρόνια για την ακρίβεια και η συνέντευξη αυτή έγινε στους περίεργους καιρούς που ζούμε, αλλά η Σοφία είναι σε θέση να μου πει ακόμα περισσότερα… Περισσότερα για τις τόσες σπουδαίες συνεργασίες της, για τη ζωή της, να ξετυλίξει τις σκέψεις της για το σήμερα, να μου δώσει μια εικόνα για το πώς σκέφτεται, πλέον, μια ολοκληρωμένη καλλιτέχνιδα!

Θα ήθελα να γνωρίσουμε μαζί τη Σοφία, γιατί η Σοφία είναι ένα κορίτσι που πραγματικά αξίζει να προσέξετε… Νέο αίμα, νέα ιδέα, νέα μουσική, φρεσκάδα!

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Σοφία, καλησπέρα! Ελπίζω να είσαι καλά! Εάν κάναμε αυτή τη συνέντευξη ένα χρόνο πριν, θα ξεκινούσα και διαφορετικά την κουβέντα μας, αλλά τα έφερε έτσι η κατάσταση, που δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω, αν βρίσκεις δύναμη αυτή την περίοδο με όλα αυτά που ζούμε και αν αντέχεις… Με την καραντίνα, με τον κορονοιο!

Καλησπέρα και από μένα. Είμαι καλά, δόξα τω Θεώ. Διανύουμε τον δεύτερο εγκλεισμό. Είναι αρκετοί οι μήνες ακινησίας και ανεργίας και, όπως είναι φυσικό, έχω επηρεαστεί ψυχολογικά. Με στεναχωρεί το ότι ακούω καθημερινά στις ειδήσεις τόσα πολλά κρούσματα. Προσέχω πάρα πολύ και τηρώ όλα τα μέτρα, παραμένω στο σπίτι κάνοντας υπομονή. Ευτυχώς έχω δίπλα μου, έστω και εξ αποστάσεως, την οικογένεια μου, που με στηρίζει και να μου δίνει δύναμη.

Θα ήθελα επίσης να μάθω τι έχεις κάνει στην περίοδο της καραντίνας… Βρήκες τρόπους για να αντέχεις; Ποιο ήταν το πρόγραμμά σου;

«Άδραξα την ευκαιρία του εγκλεισμού» και έφτιαξα ένα πρόγραμμα, για να περνάω τις ώρες μου δημιουργικά. Τις πρωινές ώρες κάνω γυμναστική, διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία, ακούω μουσική πιο πολύ από ποτέ, εξασκώ την φωνή μου με καινούρια τραγούδια σε διάφορες ξένες γλώσσες και τις βραδινές ώρες παρακολουθώ αγαπημένες σειρές στο Netflix.

Δυστυχώς, όλοι οι κλάδοι, όλες οι δουλειές, για να είμαστε ρεαλιστές, έχουν φτάσει σε ένα σημείο που πραγματικά για κάποιους δεν υπάρχει επιστροφή… Το επάγγελμα και ο δικός σου ο δρόμος, είναι ένας από αυτούς… Πώς πιστεύεις ότι θα εξελιχθούν τα πράγματα και οι καταστάσεις για τη μουσική βιομηχανία και τους καλλιτέχνες;

Δεν ξέρω πως θα εξελιχθούν τα πράγματα τους επόμενους μήνες, σίγουρα θα υπάρξει μια καθυστέρηση στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας, διότι ο κλάδος της μουσικής λειτουργεί σε άμεση επαφή με τον κόσμο και με τρομάζει η ιδέα να καθιερωθούν σαν θεσμός οι διαδικτυακές συναυλίες! Ενδεχομένως ένα ασφαλές εμβόλιο ν’ αποτελούσε τη λύση και να μας έδινε τη σιγουριά να βρεθούμε ξανά σ’ ένα θέατρο, σε μια μουσική σκηνή και έτσι σιγά – σιγά να μπούμε πάλι σε μία κανονικότητα, να επιστρέψουμε στο χώρο εργασίας μας, ν’ ανακτήσουμε δυνάμεις, για να μπορέσουμε ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας.

Παρόλα αυτά έχουμε καινούργιο τραγούδι από εσένα με τίτλο ¨Βάρδια» που κυκλοφορεί από την Panik Oxygen… Θα ήθελα να μου πεις όλη την ιστορία πίσω από αυτό και φυσικά τη συνεργασία σου με αυτούς τους τόσο καταξιωμένους συνθέτες…

Συζητώντας με την δισκογραφική εταιρεία, που με εκπροσωπεί και με στηρίζει τα τελευταία έξι χρόνια, την Panik, καθώς και με το συνεργάτη μου Στέφανο Κορκολή, σχετικά με το ποιο θα είναι το επόμενο μουσικό μου βήμα, μου πρότειναν αυτό το υπέροχο τραγούδι, σε μουσική του Νίκου Αντύπα και σε στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου, τους οποίους εκτιμώ και τους δυο απεριόριστα. Ακούγοντας το, θεωρήσαμε ότι θα ταιριάζει στη φωνή μου. Πριν μπούμε, όμως, στο στούντιο, είχαμε μια συναυλία και μάλιστα την πρώτη, που είχε επιτραπεί, μετά τον πρώτο εγκλεισμό, στην Ηλιούπολη, όπου ερμηνεύσαμε για πρώτη φορά το συγκεκριμένο τραγούδι. Ήταν τέτοια η αντίδραση του κόσμου, που, όταν πήγα να ηχογραφήσω το κομμάτι, ένιωθα ήδη μια σιγουριά για το ότι αυτό το τραγούδι αφορά όλους μας. Βάρδιες όλοι κάνουμε και στη ζωή μας και στη δουλειά μας και στην ψυχή μας.

Συνεργάζεσαι χρόνια με τον Στέφανο Κορκολή… Ένας δημιουργός που έχει αφήσει τεράστια ιστορία στην ελληνική μουσική… Πώς γνωριστήκατε και πώς είναι να δουλεύεις συστηματικά με έναν τόσο σπουδαίο συνθέτη; Εάν δεν κάνω λάθος σε μια συναυλία;

Είχα την τύχη να γνωρίσω έναν διεθνούς φήμης συνθέτη και πιανίστα, όπως τον Στέφανο Κορκολή, το καλοκαίρι του 2013, στα Χανιά της Κρήτης, όπου είχε έρθει για μια φιλανθρωπική συναυλία για τον σύλλογο «Ορίζοντας». Στα πλαίσια της γνωστοποίησης της, έπρεπε να δώσει κάποιες συνεντεύξεις και σε μια από αυτές ο δημοσιογράφος, σε συνεννόηση μ’ έναν φίλο και συνεργάτη μου, τον ρώτησαν, όταν τελειώσει η συνέντευξη, αν έχει το χρόνο και τη διάθεση ν’ ακούσει μια φωνή. Εγώ από την μεριά μου δεν είχα ιδέα γι’ αυτήν την όμορφη «συνομωσία», μου είχαν πει απλά να πάω να τον ακούσω και ύστερα θα έφευγα. Όταν τελείωσε η συνέντευξη, ρώτησε «πού είναι η κοπέλα, που μου είπατε να ακούσω;». Αιφνιδιάστηκα και πριν καταλάβω τι είχε συμβεί, είχα φτάσει στο πιάνο. Με ρώτησε ποιο τραγούδι θα ήθελα να του πω και του πρότεινα το «Εν λευκώ». Μου απάντησε πως δεν το «είχε» εκείνη την στιγμή και μου αντιπρότεινε το «δικό» του «Δεν είσαι εδώ». Μόλις τελείωσε η ακρόαση απευθύνθηκε στον πατέρα μου λέγοντας του ότι «η κόρη σας έχει πολύ καλή φωνή και αν έχει γερό στομάχι και είναι προσγειωμένη θα πάει ψηλά». Λίγες μέρες αργότερα ζήτησε από το συνεργάτη μου ό,τι υλικό είχα, έστω και ερασιτεχνικό, για να ζητήσει τη γνώμη καταξιωμένων ανθρώπων του χώρου. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μου είπε να έρθω στην Αθήνα, για να ηχογραφήσουμε το πρώτο μου demo, σε μουσική δική του και σε στίχους της Ρεβέκκας Ρούσση. Θέλοντας να με ρίξει ακόμα πιο βαθιά, μου ζήτησε να τον συνοδεύσω στην Ακαδημία Σοπέν της Βαρσοβίας, όπου θα έδινε ρεσιτάλ με κλασσικά έργα (Rachmaninov, Chopin, Shostakovich) και δικά του. Εγώ θα τραγουδούσα έργα του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζηδάκι και άλλων μεγάλων Ελλήνων συνθετών, σ’ ένα πολύ δύσκολο και απαιτητικό μουσικό κοινό. Θυμάμαι είχα πάρα πολύ άγχος και μου είπε, πες κάτι από τον τόπο σου. Ερμήνευσα ένα απόσπασμα από τον «Ερωτόκριτο» του Βιτσέντζου Κορνάρου και έγινε κάτι το απίστευτο, ο κόσμος σηκώθηκε όρθιος και χειροκροτούσε ασταμάτητα. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη και έγινε ακόμα μεγαλύτερη, όταν η διευθύντρια της Ακαδημίας, μετά το πέρας της συναυλίας, μου προσέφερε την κρατική υποτροφία, για να συνεχίσω τις σπουδές μου εκεί. Η συνεργασία μου με τον Στέφανο Κορκολή είναι από τις καλύτερες, που θα μπορούσα να έχω στα πρώτα μου βήματα αλλά και η πιο δύσκολη ταυτόχρονα. Είναι πολύ απαιτητικός και θέλει να βγάζει το εκατό τοις εκατό των δυνατοτήτων μου και δισκογραφικά και συναυλιακά. Θα μπορούσα να πω, πως είναι ο καθοδηγητής μου και ο άνθρωπος, που με συμβουλεύει σε κάθε μου μουσικό βήμα.

Σε μια παλιότερη συνέντευξη σου είχε πει για σένα ο Στέφανος ότι εάν έχεις γερό στομάχι και τα μυαλά στο κεφάλι, θα πας μπροστά… Τελικά με τα χρόνια πόσο ισχύει αυτή η πρώτη συμβουλή που σου είχε δώσει ; Είναι τελικά αρκετά δύσκολος ο χώρος της μουσικής και υπάρχει ανταγωνισμός;

Το «γερό στομάχι» σίγουρα, όπως μου είχε πει, χρειάζεται, διότι οι απαιτήσεις αυτής της δουλειάς και ειδικά στο ξεκίνημα της, είναι τόσες πολλές, που δεν σου αφήνουν περιθώριο για ο,τιδήποτε άλλο. Ως προς το να είσαι προσγειωμένος, σαφώς είχε δίκιο και σε αυτό, διότι εάν πάρουν τα μυαλά σου αέρα, χάνεις την ουσία και καταναλώνεσαι σε ανούσια πράγματα. Επικεντρώνομαι μόνο στη δουλειά μου, στη μελέτη και σε οτιδήποτε θα με κάνει να προοδεύσω και σαν καλλιτέχνης αλλά και σαν προσωπικότητα.

 

Θυμάμαι όταν είχαμε κάνει συνέντευξη με το Στέφανο, μου είχε αναφέρει ότι η μουσική «είναι οι νότες που βγήκαν περίπατο»… Τι σημαίνει για σένα, λοιπόν, μουσική; (σε αυτή τη συνέντευξη ήσουν στο σπίτι στην Κυψέλη)

Ναι την θυμάμαι εκείνη την στιγμή. Είχαμε περιοδεία ανά την Ελλάδα με το πρόγραμμα που είχε τίτλο «Κάθε συλλαβή μια νότα» και έπρεπε να μετατρέψουμε-διασκευάσουμε τις μελοποιήσεις, που είχε κάνει πάνω στα ποιήματα του Κ.Π.Καβάφη από ορχήστρα, για πιάνο και φωνή. Η μουσική για μένα είναι ένας συνδυασμός συναισθημάτων, από τη μια στιγμή στην άλλη μπορείς να αισθάνεσαι χαρά, λύπη, νοσταλγία, γαλήνη αυτή είναι η μαγεία της μουσικής και η μουσική είναι η ίδια η ζωή.

Σε έχουμε ακούσει σε τραγούδια του Στέφανου, όπως και σε μελοποιημένα ποιήματα του Καβάφη και επανεκτελέσεις εμβληματικών έργων του Μίκη Θεοδωράκη. Είσαι μία από τις τυχερές νέες καλλιτέχνιδες οι οποίες έχουν κάτσει ώρες παρέα με τον Μίκη Θεοδωράκη… Πώς είναι ως άνθρωπος; Τι σου έχει μείνει από αυτή τη συνεργασία;

Είμαι από τους λίγους και τυχερούς ανθρώπους, που είμαι δίπλα του, μαζί με το συνεργάτη μου Στέφανο Κορκολή και μιλάμε με τις ώρες. Μας αφηγείται ιστορίες και καταστάσεις, που έχει ζήσει, ακούμε ατέλειωτες ώρες, όπερες, συμφωνικά έργα και μελοποιήσεις, που έχει κάνει σε ποιήματα μεγάλων Ελλήνων και ξένων ποιητών. Σε μια, δε, από αυτές τις συνομιλίες, προέκυψε και η ιδέα, που είχε ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης να γίνει μεταγραφή για πιάνο και φωνή από τον ίδιο και τον Στέφανο, το θρυλικό έργο «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν» σε ερμηνεία δική μου. Τον Μίκη Θεοδωράκη τον αγαπώ και τον εκτιμώ απεριόριστα, είναι ο πιο γενναιόδωρος άνθρωπος, που έχω γνωρίσει ποτέ μου και τα τόσο τιμητικά λόγια, που έχει πει για μένα, είναι το καλύτερο δώρο, που θα μπορούσα να έχω για την μουσική μου σταδιοδρομία.

Χαρακτηριστικά ο Μίκης Θεοδωράκης είχε γράψει για σένα σχετικά με τον «Επιτάφιο» ότι:  “Ομολογώ πως η ακρόαση αυτού του αναγεννημένου “Επιτάφιου” με συγκλόνισε. Η Σοφία Μανουσάκη ήταν για μένα μία μεγάλη καινούργια αποκάλυψη. Τόσο φωνητικά όσο και ερμηνευτικά.” Πόσο σημαντικό είναι αυτό για εσένα;

Ό,τι πιο σημαντικό θα μπορούσα να έχω ακούσει από έναν παγκόσμιο συνθέτη του διαμετρήματος του Μίκη Θεοδωράκη. Μετά από παρότρυνση του ίδιου του συνθέτη εκδώσαμε ένα cd με τρία εμβληματικά έργα τον Επιτάφιο του Γ.Ρίτσου, τα Επιφάνια του Γ.Σεφέρη και την Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν του Ι.Καμπανέλλη διασκευασμένα εξαιρετικά από τον Στέφανο Κορκολή για πιάνο και φωνή. Έργα, που έχουν ερμηνευτεί μοναδικά από την Νάνα Μούσχουρη, την Μαρία Φαραντούρη, τον Γρήγορη Μπιθικώτση και από άλλους σπουδαίους καλλιτέχνες. Όπως καταλαβαίνετε ειδικά για τον «Επιτάφιο» η ευθύνη ήταν μεγάλη και ο σκοπός μου ήταν να μπω βαθιά στο έργο, να το κατανοήσω και να το ερμηνεύσω, για να μεταφέρω στον ακροατή τον πόνο της μάνας, που χάνει το παιδί της.

Εκτός τις τόσο μεγάλες συνεργασίες σου, έχεις κυκλοφορήσει και πολλά δικά σου singles, αλλά και ντουέτα. «Δεν ήταν ήλιος», «Πες πως φταίω», «Είσαι ένα όπλο», «Σ’εχω»… Υπάρχει κάποιος στίχος από αυτά με τον οποία θα ταυτιζόσουν σε αυτή τη φάση της ζωής σου;

Τέσσερα όμορφα τραγούδια, σε μουσική του Στέφανου Κορκολή και στίχους της Ρεβέκκας Ρούσση. Με κάθε ένα από αυτά τα τραγούδια ταυτιζόμουν εκείνο το διάστημα, που τα ερμήνευα. Σε αυτήν την φάση της ζωής μου ταυτίζομαι απόλυτα με τον στίχο της «Βάρδιας».

Έχεις γυρίσει όλη την Ελλάδα με συναυλίες, έχεις παίξει στα πιο υπέροχα μέρη, αλλά και σε μέρη με τεράστια ιστορία και σημασία, όπως το Ηρώδειο. Ποια στιγμή θυμάσαι από όλα αυτά που δεν θα ξεχάσεις ποτέ; Θα ήθελα να μου πεις τρία από τα πιο αγαπημένα σου μέρη στην Ελλάδα…

Αισθάνομαι ευγνώμων, που είχα την ευκαιρία να μπω σε χώρους, που ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα, δεν θα τους έβλεπα, όπως είναι το Ηρώδειο δίπλα στην Μαρία Φαραντούρη, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, όπου σε όλους αυτούς ήταν παρών ο Μίκης Θεοδωράκης, πάντα με την καλή του κουβέντα, την αγάπη του και το χαμόγελο του. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση δύναμη αντλούσα, όταν ήξερα πως με παρακολουθεί. Η παρουσία του, είναι που καθιστά τους κατά τ’ άλλα σπουδαίους χώρους, σπουδαιότερους για μένα. Όπως, επίσης, πόσο σημαντικό είναι να ερμηνεύεις με τον ίδιο τον συνθέτη στο πιάνο (Στέφανο Κορκολή) μελοποιημένα έργα του, σε ποίηση Καβάφη, όπως συνέβη στην Όπερα του Καΐρου, στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, στην Εθνική Λυρική Σκηνή και την αίθουσα Aula Magna στο Βουκουρέστι.

Πέραν της πιο λυρικής πλευράς σου, αν θέλεις να το πούμε κάπως έτσι, αλλά και της πιο έντεχνης, σε ακούσαμε να τραγουδάς και ξένα κομμάτια, με εξίσου υπέροχο τρόπο αλλά και ισπανικά! (ποτ πουρί στο Mega). Τελικά ποια είναι η Σοφία; (γέλια)

Μου αρέσει να τραγουδάω ό,τι με εκφράζει, άσχετα από τη χώρα προέλευσης. Με γοητεύει ο ήχος μιας ξένης γλώσσας, όπως τα ισπανικά, τα αγγλικά και τα ιταλικά, διότι μου δίνουν μια διαφορετική δυνατότητα να εκφραστώ. Ειδικά τα ισπανικά, όπως και όλες οι λατινογενείς γλώσσες, έχουν πάρα πολύ μουσικότητα. Άλλωστε, μην ξεχνάμε πως τα περισσότερα αριστουργήματα της όπερας χρησιμοποιούν την ιταλική γλώσσα. Όσον αφορά στον στίχο, σαφώς και προτιμώ να τραγουδάω ελληνικά, διότι έχουμε εξαίρετους στίχους και στιχουργούς.

Τι μουσική θα ακούσεις σπίτι σου; Ποια είναι τα ακούσματα σου και θέλω μερικούς έλληνες, αλλά και ξένους αγαπημένους σου καλλιτέχνες…

Τα ακούσματα μου προέρχονται από την ελληνική και ξένη δισκογραφία, από τους μεγάλους μας συνθέτες Μίκη Θεοδωράκη, Μάνο Χατζιδάκι, Σταύρο Ξαρχάκο, Μάνο Λοΐζο, πολλά επιτυχημένα ξένα συγκροτήματα, που έχουν αφήσει ιστορία αλλά και από την κλασσική μουσική. Κάποιες φωνές, που μου άρεσαν και είχα ξεχωρίσει και πιστεύω πως με έχουν επηρεάσει στις σημερινές μου μουσικές επιλογές, είναι η φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου, της Βίκυς Μοσχολιού, της Χάρις Αλεξίου, του Γρηγόρη Μπιθικώτση, της Τζένης Βάνου και άλλων πολλών. Από ξένα συγκροτήματα οι Tears for fears, οι Toto, οι Police, οι A-ha, οι Queen και βέβαια η Tina Turner.  Στο σπίτι συνηθίζω να ακούω βρετανικά μουσικά συγκροτήματα.

Επίσης… Φυσικά έχεις διαγράψει μόνη σου μια υπέροχη μουσική πορεία… Ποια είναι η γνώμη σου για τα talent shows? Θα έμπαινες στη διαδικασία να πας σε κάποιο αν οι καταστάσεις ήταν διαφορετικές στην καριέρα σου;

Πάντα ήμουν κατά των τηλεοπτικών μουσικών παιχνιδιών. Από μικρή ηλικία, που τα παρακολουθούσα, ένιωθα πως αυτοί οι άνθρωποι περνούσαν μία ψυχοφθόρα κατάσταση με τη συμμετοχή τους σ’ ένα εφήμερο “όνειρο”, που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχει συνέχεια. Από την άλλη, όμως, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, είναι ίσως η μόνη “ευκαιρία ” γι’ αυτά τα παιδιά να αποδείξουν τις δυνατότητες τους, στο ευρύ κοινό. Εγώ στάθηκα πολύ τυχερή και δεν αναγκάστηκα να μπω σ’ αυτήν την διαδικασία, αλλά σας πληροφορώ ότι στη περίπτωση, που δεν θα είχα την ανάλογη τύχη, θα είχα ασχοληθεί με κάτι άλλο και θα κράταγα το τραγούδι για μένα ως προσωπική ενασχόληση.

Σου αρέσει η τηλεόραση; Παρακολουθείς κάποιο πρόγραμμα; κάποια σειρά φέτος;

Η τηλεόραση δεν με γεμίζει απλά ενημερώνομαι, για το τι συμβαίνει γύρω μου. Τον τελευταίο χρόνο όμως, λόγω του εγκλεισμού, έχω δει άπειρες σειρές στο Netflix, οι αγαπημένες μου είναι το «Το Στέμμα» οι Peaky Blinders και βέβαια το αριστουργηματικό «Όταν μας βλέπουν».

Θα ήθελα όμως, για να σε γνωρίσουμε και καλύτερα, να μου πεις μερικά πράγματα για εσένα. Ποια είναι η καταγωγή, πού μεγάλωσες, αν έχεις αδέρφια, πώς θυμάσαι τη Σοφία ως μικρό παιδί…

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα όμορφα Χανιά της Κρήτης, σε μια πολύτεκνη οικογένεια, έχω τέσσερα αδέρφια και είμαι η τελευταία στη σειρά. Οι αναμνήσεις μου σαν παιδί είναι το σχολείο, το παιχνίδι στο δρόμο με τα παιδιά της γειτονιάς (αγαλματάκια ακούνητα μέρα ή νύχτα) (γέλια). Έχω περάσει πολύ όμορφα παιδικά χρόνια κυρίως στο χωριό, στην Παλαιόχωρα όπου θυμάμαι πολύ έντονα τις καλοκαιρινές οικογενειακές μας διακοπές με θέα το λιβυκό πέλαγος.

Στέφανος Κορκολής - Σοφία Μανουσάκη - Θα 'Θελα Αυτή Τη Μνήμη Να Την Πω - απονομή

Συγκρίνεις καθόλου την εφηβεία σου, με τα παιδιά του σήμερα; Κατά πόσο πιστεύεις έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε που ήσουν εσύ παιδί;

Νομίζω πως δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση, φοβάμαι πως έχουν αλλάξει δραματικά τα πράγματα, στεναχωριέμαι για τα παιδιά του σήμερα, για το πως διασκεδάζουν και περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους μέσα από μια οθόνη. Θεωρώ πως είμαι από τα τυχερά παιδιά, που πρόλαβα να τα ζήσω όλα αυτά, χωρίς να υπάρχει αυτή η καταγραφή και άμεση γνωστοποίηση της στιγμής του καθενός από εμάς.

Θα ήθελα να μάθω φυσικά και κάποια αγαπημένα σου πράγματα τα οποία και κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο… Τι σου αρέσει περισσότερο;

Μου αρέσει να βρίσκομαι με φίλους για έναν καφέ ή έναν περίπατο και να ακούω μουσική.

Για το τέλος εννοείται πως θέλω να μου πεις τα επόμενά σου σχέδια και να δώσεις και μια ευχή σε όλα τα νέα παιδιά που παλεύουν για τα όνειρά τους σε μια τόσο δύσκολη εποχή…

Εάν όλα πάνε καλά θα συνεχίσουμε την ηχογράφηση των υπολοίπων τραγουδιών, που έχουμε κατά νου, ώστε να αποτελέσουν ένα ολοκληρωμένο cd. Αν και δεν είμαι σε θέση να δίνω συμβουλές, εύχομαι στα νέα παιδιά να μην σταματήσουν ποτέ να ονειρεύονται, γιατί η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

 

Share.